Annwiyan

/ an-nwi-yan /

adjektif

1. ki kontrarye oswa deranje.
   ‘Mizik byen fò byen ta nan tèt moun nan annwiyan’
2. yon moun ki anmèdan/anbetan. ki toujou ap deranje/annwiye.
   ‘Pa gen ti gason annwiyan konsa’

Sinonim: anmèdan, anbetan